Κανονικά θα έπρεπε να πεθαίνουμε όταν ζούμε ένα τέλειο συναίσθημα στο ζενίθ του. Να πεθαίνουμε με το που φτάνει στην κορύφωση του, όταν θα είναι μοναδικό, όταν δε θα υπάρχει κάτι άλλο πέρα από αυτό. Να μη ζούμε να βλέπουμε αυτό το συναίσθημα να ξεφτίζει και να παρακμάζει, ακολουθώντας και αυτό τη φυσική τάξη των πραγμάτων. Να πεθαίνουμε εκείνη την ώρα. Εκστασιασμένοι και ευτυχισμένοι. Να δεις για πότε θα αγαπήσουμε όλοι τη ζωή.
Κανονικά θα έπρεπε να πεθαίνουμε όταν ζούμε ένα τέλειο συναίσθημα στο ζενίθ του. Να πεθαίνουμε με το που φτάνει στην...